Złot zaczyna niepokoić inwestorów.
Jeszcze kilka tygodni temu złoto wydawało się nie do zatrzymania. Gdy przebijało się przez rekordowy poziom, w pewnym momencie jego wzrost w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy osiągnął niebotyczny wynik 60 proc. Jednak licząc od szczytu, który wypadł na początku tego miesiąca ceny złota spadły już o 9 proc. i obecnie oscylując na granicy 4 tyś dolarów za uncję. Co więcej cena złota spada nawet wówczas gdy akcje pikują na nowe szczyty.
Niektórzy próbowali wyjaśnić gwałtowny wzrost popytu na złoto. Powoływali się oni na przykład na chęć odejścia od aktywów denominowanych w dolarach lub wskazywali na tzw. handel dewaluacyjny, który zakłada, że rządy pozwolą na rozgrzanie inflacji, aby zmniejszyć zadłużenie i obniżyć wartość obligacji. Inni zaś, znajdują prostsze wyjaśnienie, sugerując że ostatni etap rajdu złota wygląda jak typowa bańka rynkowa, która zresztą jest w jej końcowej fazie.
Ale i taka, wyprzedażowa prognoza dla złota nie powinna przynieść załamania jego ceny, ponieważ długoterminowe trendy popytowe utrzymają się zapewne na stosunkowo wysokim poziomie. Do tych „kreatorów” popytu należą przede wszystkim banki centralne, które zaopatrują się w złoto tworząc swoje rezerwy. Do tego cała masa inwestorów w Chinach nadal szuka złota jako środka przechowywania wartości po krachu na rynku nieruchomości. Pamiętajmy jednak, że nawet te czynniki napędzające popyt są ograniczone, a tworząca się hossa na chińskim rynku akcji może osłabić atrakcyjność złota w tym kraju.
Nagłe odwrócenie cen złota i perspektyw kontrastuje z niektórymi poglądami. Takimi jak to, że tradycyjną rolą złota jest zabezpieczenie przed inflacją, Ceny złota wspiera dedolaryzacja banków centralnych po zamrożeniu aktywów Rosji, pęknięcie bańki na rynku nieruchomości w Chinach, a także wojna handlowa Trumpa i jego próby wywrócenia do góry nogami światowego porządku geopolitycznego.
